18 en 19 oktober 2008: 27e Essener Muzikantenfeesten in Essen

 Titel: Oho Polka gespeeld door Tufaranka   

  Wanneer bent u geboren en waar?
“In ben geboren op 25 juli 1945 in het dorpje Oorderen, nabij Antwerpen. In 1965 en 1966 is dit dorp volledig gesloopt om plaats te maken voor de uitbreiding van de Antwerpse haven. Waar vroeger Oorderen lag, daar ligt nu de fabriek van Opel. We zijn destijds naar Hoevenen verhuisd. Korte tijd na ons huwelijk hebben wij ons in Ekeren gevestigd”.
     Hoe is uw gezinssituatie?
“Wel, zoals je weet ben ik getrouwd met Christiane. Zeg Christiane, wanneer is dat geweest? Dat is ergens in mei 1966 geweest, toch? (Christiane besluit het trouwboekje erbij te nemen, maar dat is niet direct te vinden. In haar trouwring blijkt echter ook de datum te staan en zo wordt toch nog ontdekt dat het heuglijke feit heeft plaatsgevonden op 28 mei 1966). In 1968 is onze dochter Sandra geboren en in 1970 onze zoon Wim”.
     Hoe was u te typeren in uw jeugd? Wat voor een kind was u?
“Toen ik een jaar of zeven was ben ik muziek gaan leren en zo kwam ik bij de plaatselijke en regionale fanfares en harmonieën terecht. Toen ik iets ouder was heb ik veel jazz gespeeld. Veelal in kleine formaties, met een man of drie. We stonden tijdens de kermis midden op het biljart muziek te maken. Ik speelde toen trompet en heb ook de muziekacademie bezocht. Daarna heb ik ook het conservatorium bezocht. Men begon met notenleer en eindigde destijds met ‘Fuga en contrapunt’. Nu noemt men dat harmonieleer.  Na drie jaar studie stierf mijn vader, veel te jong. Hij was weghersteller in de Stad Antwerpen. Door zijn dood viel een zeer belangrijk deel van onze inkomsten weg. Mijn broer studeerde aan de hogeschool en  moeder moest helaas besluiten, uit financiële noodzaak, om mijn studie aan het conservatorium stop te zetten. Daardoor was het mogelijk dat mijn broer, een hele pientere, toch kon blijven studeren. Ik ben vervolgens naar de vakschool voor elektronica gegaan. Uiteraard ben ik wel doorgegaan met muziek, maar niet meer op het niveau van conservatorium. Tja, hoe was ik te typeren in mijn jonge jaren? Ik heb een zeer vlotte en plezierige jeugd gehad. Ik was altijd daar waar er plezier te maken was! En niet op mijn mondje gevallen, maar ja, dat hoef ik niet te vertellen denk ik!”
    Wat is er daadwerkelijk belangrijk in het leven?
“Dat is een moeilijke vraag. Wat is er daadwerkelijk belangrijk.... Wel, ik heb het altijd zeer belangrijk gevonden, het allerbelangrijkste was geld verdienen voor mijn gezin. Er is zelfs een periode geweest in mijn leven dat ik gestopt ben met muziek maken omdat het financieel te zwaar werd. Toen moest ik kiezen: vier keer per week naar de repetitie en elke zaterdag en zondag spelen of geld verdienen. Ik heb toen gekozen voor het werk en nog steeds vind ik dat een goede zaak. Jonge mensen moeten weten hoe belangrijk het is om voor jezelf en je gezin te kunnen zorgen. Van werk komt geld en “met geld koop je de boter” zei men vroeger. Zo is het en niet anders! Deze regel is ook geldig bij onze kapel. Er moet een financiële basis zijn, een bron. Daarmee kun je bijvoorbeeld een goede dirigent aantrekken zodat je die een vergoeding kunt geven en ook tijdig kunt uitbetalen. Die dirigent zal dan, net als onze Gerard Peeters, met hart en ziel de kapel vooruit helpen. Administratief en financieel moet de zaak perfect in orde zijn, anders kom je niet verder. Rond de eeuwwisseling heeft er bij de Essener Muzikanten een vernieuwing van het bestuur plaatsgevonden. Ik ben toen de gelederen gaan versterken en heb mij ingezet voor een gezond beleid.  Ook de samenwerking met het gemeentebestuur van Essen optimaliseren was een van mijn eerste verwezenlijkingen en ik vind dit nog steeds een zeer voornaam item.
Als wij drie keer uit spelen gaan, dan dient dat in een gezonde verhouding te zijn. Daarmee bedoel ik dat je best een optreden op basis van uitwisseling mag aannemen, en ook een optreden als vriendendienst, maar..... dan dient het derde optreden een betaald optreden te zijn. Je kunt immers niet altijd gratis spelen!”
     Hoe denkt u dat de wereld eruit ziet in het jaar 2025?
“Momenteel zijn er bij VLAMO, de Vlaamse Amateurs Muziekorganisatie, ongeveer 70.000 amateur-muzikanten aangesloten. Dat zijn ongeveer 2.000 orkesten met elk een ledenaantal variërend tussen de 3 en 70 leden. Mijn voorspelling is dat er in 2025 helaas nog maar pakweg 15.000 tot 20.000 leden zullen zijn.  De oorzaak hiervan is dat de jeugd in zeer snel tempo steeds minder interesse toont voor de hafabra-wereld. Om me heen zie ik dat er steeds meer dorpsharmonieën- en fanfares verdwijnen. Dat komt omdat er veel te weinig instroom is van jeugd. Die jeugd haakt af omdat er absoluut géén interesse is in de gespeelde muziek. Die vindt men veel te zwaar en onduidelijk Als je naar een concert van een harmonie of fanfare gaat luisteren zul je merken dat er slechts 1 of 2 aangename nummers gespeeld worden. De rest is niet om aan te horen. De jongeren van 16 en 17 die wél nog blaasmuziek willen maken doen dat hooguit nog bij brass bands. Of de jeugd stopt helemaal en gaat naar discotheken. Dat is jammer.
Voor de blaaskapellen geldt eenzelfde verhaal. Feitelijk zijn er twee type blaaskapellen. De eerste categorie maakt goede muziek en de tweede categorie blijft hangen in oude melodietjes zoals ‘Heidewitska’ en ‘Einmal am Rhein’. Over vijftien jaar is die tweede categorie volledig verdwenen. Die mannen zijn nu zestig en in 2025 dus 75. Dat zal dus vanzelf ophouden. Kwaliteit krijg je alleen door te werken met een goede dirigent. Er zijn kapellen die zeggen dat ze geen goede dirigent kunnen betalen. Dat vind ik een slecht excuus! In dat geval moet je creatief zijn zodat je toch een dirigent kunt aannemen. En eentje die afweet van de hedendaagse blaaskapellenmuziek, zowel in het Mährische genre (denk aan bijvoorbeeld Gloria, Kumpán) als van de Egerländer muziek (zoals Michael Klostermann, Herman Engelbertinck e.a.).  Daar bereik je de nieuwe generaties mee”.


    

























    Waar kunt u zich kwaad om maken?
“Als muzikanten te laat komen. Daar kan ik mij ontzettend aan storen. Maar.... algemeen gesproken maak ik mijzelf niet zo snel kwaad. Ik ben een op en top optimist die graag de dingen van de zonnige zijde bekijkt! Het leven is om ervan te genieten”.
    Wat is uw favoriete vakantieland?
“Daar hoef ik niet lang over na te denken. Dat zijn natuurlijk Tsjechië en Slowakije. Daar gaan we zo’n vijf of zes keer per jaar naartoe. Met de auto. Soms maar voor twee of drie dagen. We zijn ook wel eens naar Turkije of Spanje geweest, maar Tsjechië en Slowakije vind ik toch mooier”.
Christiane: “Dat is zijn tweede huis. En als er iets te doen is, een festivalleke, dan is het zelfs zijn eerste huis!”
     Heeft u nog andere hobby’s dan muziek?
“Vroeger heb ik mij ingezet voor de voetbalploeg van Germinal Ekeren, zo’n 15 jaar lang. Ik deed daar de relaties met de pers, zowel  voor de radio, de televisie en de schrijvende pers. Op een gegeven moment fusioneerde onze club met Beerschot ten zuiden van Antwerpen en ben ik afgehaakt. Ik stond vaak uren in de file op de Antwerpse Ring zodat het mij begon tegen te staan. En toen ben ik ermee gestopt.
Nu besteed ik al mijn tijd aan de Essener Muzikanten en VLAMO, waar ik bestuurslid ben. Bij VLAMO doe ik dat samen met mijn kameraad Eric Verschueren van de Kemp’ner Musikanten uit Tielen. Dat is een zeer bekwaam bestuurder!”
    Wat zou u anders doen als u nog eens 25 zou zijn?
“Als ik heel eerlijk ben, ja, dan zou ik, mocht ik nog eens 25 zijn, en, ik zeg dat héél voorzichtig, ervan uitgaande dat Christiane met mij mee zou willen gaan, naar Tsjechië willen gaan. Toen de muur is gevallen, in 1989, was de bouwgrond daar zeer goedkoop. Speculanten die toen grond kochten, hebben daar ontzettend veel geld aan verdiend.
Eigenlijk zou ik het niet veel anders doen. Ik ben een zeer tevreden mens. Tevreden met mijn carrière, mijn vrouw en kinderen. Het is prima zo. Ik heb lange tijd bij Opel gewerkt en daarna in het familiebouwbedrijf,  Bouwbedrijf Versnel.  In de beginperiode ging ik ’s morgens eerst naar het bouwbedrijf, begon ik om 10.00u bij Opel en ’s avonds kwam ik thuis, at ik snel en daarna ging ik terug naar het bouwbedrijf om alvast zaken te regelen voor de volgende dag.
Toen ik enkele jaren geleden stopte, mede om gezondheidsredenen, was dat een grote omschakeling. Wat moest ik met al die vrije tijd beginnen? En toen ben ik mij steeds intensiever met de Essener Muzikanten gaan bezighouden. Doordat ik ondertussen heel wat Tsjechisch had geleerd werd ik al snel de uitgelezen persoon om de nodige contacten te leggen met de bekendste blaaskapellen uit Moravië. Sinds 2001 heb ik de organisatie van de jaarlijkse Essener Muzikantenfeesten grotendeels mee in de hand. De andere leden helpen zeer goed mee, maar de centrale organisatie ligt bij mij. Ik doe dat graag”.
      Wat zijn noodzakelijk eigenschappen van een goede bestuurder, organisator of manager?
“De zaken van zeer kort blijven volgen en niets laten liggen. Niks. En ook de taken van anderen van nabij volgen. Doe je dat niet, dan kan het misgaan en zal het ook vaak misgaan. Je moet er altijd op tijd bij zijn om te kunnen bijsturen. Je moet er bovenop zitten. En of dat nou bij de vereniging is of op de zaak, dat maakt niet uit. Dat is overal zo”.
     Wat is de schaduwzijde van het verenigingsleven?
“Dat sommige dingen wel eens niet geregeld worden en dat er eerst tamelijk harde woorden nodig zijn voordat er écht knopen doorgehakt kunnen worden. Gelukkig kan ik daar goed mee omgaan, maar heel af en toe word ik dan toch een beetje kribbig en vraag ik mij wel eens af waarvoor ik het allemaal doe. Maar... als ons feest in oktober achter de rug is, er veel mensen zijn gekomen en alles mooi is verlopen, dan geeft dat een enorme voldoening. En die voldoening is er tot nu toe elk jaar geweest. Jawel, we hebben een prachtige organisatie”.
     Wat beweegt u om, na reeds zoveel jaren actief te zijn, te blijven doorgaan?
“Sinds 2001 regel ik vrijwel alles bij onze kapel en de Essener Muziekfeesten. Uiteraard in samenspraak met de andere leden. Zoals gezegd, toen ik nog werkte was ik dagelijks bezig van 7.00u tot 20.00 u. Toen dat wegviel wilde ik toch iets blijven doen. En dat was de kapel, waar ik al in 1990 lid van was geworden. Mijn drijfveer om met de Muziekfeesten te blijven doorgaan is de elk jaar terugkerende wens om de beste kapellen uit Slowakije en Tsjechië naar Essen te halen. Dat is elk jaar een nieuwe uitdaging. Daarnaast is er een groot streven om de kameraadschap en de vriendschap binnen de kapel, en ook daarbuiten, te behouden. Christiane en ik hebben daar vele vriendschappen aan over gehouden.
Mijn inzet voor de kapel is bijna als vanzelfsprekend. Elke twee maanden houden we een vergadering om alles te bespreken. Ook de financiële zaken, want we hebben geen geheimen. Ik ben geen gierigaard, maar elke euro wordt twee keer omgedraaid voordat ie uitgegeven wordt! Ik heb ervoor gezorgd dat de kapel een ‘vzw’ werd, een vereniging zonder winstoogmerk, waardoor we ook subsidies konden aanvragen. Dat vraagt veel uitzoekwerk, maar het is gelukt. Mijn bestuurstaken bij VLAMO hebben tot doel om de Belgische blaaskapellen terug in de actualiteit te brengen en in de brede zin te ondersteunen”.
     Waar hebt u een hekel aan?
“Ik heb een hekel aan de leuze “Zonder drank geen klank”. Die kreet is heden ten dagen natuurlijk absolute onzin. Die leuze heeft de blaaskapellenwereld geen goede naam bezorgd. Flesjes bier op het podium vind ik verschrikkelijk. Men zit toch ook niet met een flesje bier achter het bureau op uw werk? Dat begrijpt iedereen, maar helaas niet alle muzikanten!
Ook heb ik een hekel aan het niet nakomen van afspraken. Als bestuurslid moet je altijd controleren of anderen hun taken wel of niet uitvoeren. Dat is geen vanzelfsprekendheid!”
     Waar kunt u echt van genieten? Van zijn voor u de geneugten des levens?
“Gelukkig vele dingen. Ik herinner mij een kerstviering die opgeluisterd werd door blaaskapel Gloria. Fantastisch. Dan geniet ik daar elke seconde van. De festivals in Tsjechië en Slowakije vind ik ook geweldig. Dan hoef ik niets te regelen, alleen maar genieten.
En o ja, op woensdagnamiddag ga ik kaartspelen. Met zijn vieren spelen we ‘Boompje whist”, een soort klaverjassen. Het is daar veel meer lachen dan kaarten.
En natuurlijk geniet ik van mijn vrouw Christiane. Ik word al meer dan 40 jaar in de watten gelegd, hi hi! Nee, mij hoor je niet klagen”.
     Kijkend naar de toekomst van de blaaskapellenmuziek: moet er wel of niet vernieuwing plaatsvinden?
“Zondermeer. Goede dirigenten dienen hun kennis over te brengen op jonge muzikanten.
EN de jonge dirigenten dienen dringend de nieuwste genres van de blaaskapellenmuziek aan te nemen in plaats van deze als minderwaardig te bestempelen. Daarentegen dienen kapellen  niet alleen oude muziek te spelen, maar ook nieuwe nummers. Er is bladmuziek genoeg te koop.. Inspelen op de wensen van het publiek reken ik eveneens tot vernieuwing. De amusementsfactor wordt steeds belangrijker. Een kapel moet ook de aandacht kunnen vasthouden als er niet gespeeld wordt! Het gebeurt nog te vaak dat er tussen het spelen van nummers te lange, stille pauzes vallen zodat de aandacht van Jan Publiek wegebt. Of dat er geen ambiance is in de zaal, te weinig aankleding. Natuurlijk, dat is niet gemakkelijk, maar wel noodzakelijk. Als het publiek geniet, genieten ook de muzikanten en zul je zien dat een kapel ook jonge leden aan zich weet te binden. Daar ben ik van overtuigd!”
      Ludo, hoe ziet het programma van de Essener Muzikantenfeesten er dit jaar uit?
“Fantastisch! Rond 25 juli hadden we dit jaar al 300 kaarten in de voorverkoop verkocht. Dat is nog nooit zo hoog geweest. Dat komt waarschijnlijk omdat we dit jaar twee toppers hebben, met op zaterdag als hoofdact Vlado Kumpan und seine Musikanten en op de zondag Túfaranka.
Op zaterdag 18 oktober starten we om 18.00u met blaaskapel “De Jekerländers” uit het Belgisch Zuid-Limburge Kanne. Onder leiding van Angelo Paulussen brengt dit uitgebalanceerde orkest veel gekende en populaire nummers op een sublieme manier ten gehore.
Van 19.30u tot 20.45u staat onze eigen kapel, inclusief mijzelf, op het podium: de Essener Muzikanten. Onder leiding van onze dirigent Gerard Peeters werken wij toe naar de klok van 21.00u want dan is het de hoogste tijd voor Vlado Kumpan und seine Musikanten. Men noemt hem ook wel ‘Der Trompeter vom anderen Stern” en dat is niet voor niets! Het is nu al zeker dat de zaal gevuld zal zijn met bekende gezichten uit de blaaskapellenwereld. Niemand wil dit missen. Goede muziek en de ambiance van Essen, dat is een unieke combinatie. Deze avond wordt een geweldig muziek- en showfestijn. Bezoekers kunnen terecht vanaf 17.30u.
Wees er tijdig bij, want vol is vol!




























Op zondagmiddag 19 oktober wordt het programma om 12.30u geopend met een Nederlandse kapel die de Egerländermuziek op een prachtige manier weet te vertolken: Die Alpenjäger uit Klaaswaal. De aanwezigen zullen snel bemerken dat dit een geweldige kapel is. Om 14.00u breekt er een spannend moment aan, want dan zal Túfaranka weer voor het eerst sinds enige tijd in België te horen zijn! Leider Jan Bílek heeft door verjonging en vernieuwing van de kapel ervoor gezorgd dat het herboren Túfaranka opnieuw een absolute topper is. Prachtige bekende melodieën met een zeer grote amusementswaarde. De muzikanten, zangers en zangeressen dragen traditionele klederdracht en dat geeft het geheel nog een extra fraai tintje. Ongetwijfeld zal Jan Bílek met zijn kapel oorstrelende nummers brengen, moeilijke maar amusante solo’s, gevoelige walsjes en temperamentvolle polka’s. Het zal die zondag allemaal te horen zijn! De zaal gaat open om 12.00u”.
     Wat zijn de entreeprijzen op 18 en 19 oktober?
“Zowel op zaterdag als zondag bedraagt de entree in de voorverkoop 12,50 euro en aan de kassa 14 euro. Een weekendkaart voor beide dagen kost in de voorverkoop 23 euro en aan de kassa 26 euro. Groepen kunnen speciale korting krijgen. Kaarten kunnen (bij voorkeur) besteld worden via onze website: http://www.essenermuzikanten.be of via e-mail: Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
Uiteraard kan men ook bellen: François Lambrechts, tel. (0032) (0)3 605 79 43. Stortingen kunnen plaatsvinden via de volgende banken: België: 979-9665769-15 ten name van het Feestcomité Essener Muzikanten en in Nederland: Postbank Roosendaal, 9475708 ten name van “Essener Muzikanten”.
De entreekaarten worden toegestuurd zodra de betaling op onze rekening is ontvangen. Na 5 oktober wordt de voorverkoop afgesloten en zal de kassaprijs aangerekend worden”.
     Wie verzorgt de presentatie?
“Kameraad, dat doen wij tweetjes! Eén Belg en één Hollander. Dat kan niet fout gaan!”

Voor meer informatie over de Essener Muzikantenfeesten kunt u contact opnemen met François Lambrechts, tel. (0032) (0)3 605 79 43, Ludo Snelders, tel (0032) (0)3 542 57 44 of www.essenermuzikanten.be of via e-mail:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken