13 en 14 juni Sons Kapellenfestival met presentatie nieuwe CD 

“De X-Factor van de Eigenheimer Muzikanten... Muzikaal gezien klinkt het verzorgd, maar dat geldt voor meerdere kapellen. Ik denk dat ons enthousiasme op het podium, onze uitstraling, de X-Factor is. Ons primaire doel is om mensen te vermaken met kwalitatief goede blaasmuziek. Laat ik dit zeggen: ik zie wel eens kapellen, die tegen het professionele aan zitten, ook buitenlandse, waarbij de muzikanten een beetje ingedut op het podium zitten. Dat is niet goed. Bij ons is het eerder zo dat het enthousiasme afgeremd moet worden en met name als we eenmaal op een podium staan. En dat geldt voor al onze muzikanten. Natuurlijk is entertainment brengen met tien muzikanten - een relatief kleine club - iets minder moeilijk, maar toch. Het is overigens niet zo dat we ons bewust proberen te onderscheiden van andere kapellen. Nee, we doen wat we doen, spontaan.

Als we solo’s spelen, dan treedt de solist iets naar voren en wordt die solo bij voorkeur uit het hoofd gespeeld. Kijk, je kunt wel met je hoofd achter die lessenaar blijven zitten, maar het oog wil oog wat hè.

Meestal spelen we drie polka’s / walsen en daarna 3 solowerken of nummers uit een ander dan het gebruikelijke repertoire, eigentijds. Afwijkend van wat men wellicht van een blaaskapel gewend is. Onze polka’s en walsen vallen meestal binnen het Moravische repertoire”.

Op 13 en 14 juni organiseren jullie het Sons Blaaskapellenfestival waarbij de derde CD gepresenteerd wordt. Is het de bedoeling dat jullie dit voortaan elk jaar gaan doen? Dat is nogal wat.....

“Toch is dat inderdaad wel de bedoeling. Gelukkig hebben we de mogelijkheden, dus, waarom zou je het dan niet doen? De ene kapel neemt elk jaar deel aan een concours, wij maken een CD. Het voordeel daarvan is dat elke CD-opname een tastbaar resultaat is van een bepaalde periode in onze bestaansgeschiedenis. Natuurlijk, een momentopname, maar het geeft toch onze ontwikkeling weer, ik zou bijna zeggen: onze levensloop. Daarbij wil ik opmerken dat er een aantal factoren zijn waardoor het voor onze kapel relatief gemakkelijk is om een CD te maken. Allereerst nemen we alles in eigen beheer op, met onze eigen geluidsinstallatie en geluidstechnicus. Ikzelf heb een studiootje hier in huis waarmee alles afgemixt wordt. We hoeven dus geen uurloon aan een studio te betalen. Financiële drempels zijn er daardoor niet. Het zijn puur onze eigen uren en de productiekosten van de CD: schijfjes, doosjes en drukwerk. Dat valt wel mee.

Trompettist Jeroen van Keulen en ik schrijven nieuwe composities. Het repertoire op onze CD’s is daardoor in elk geval voor een belangrijk deel nieuw en daardoor ook nog nooit eerder op CD verschenen”.

“Onze stelregel is dat we ons basisrepertoire binnen 1 jaar vrijwel volledig vernieuwen. Er zijn wel enkele basiswerken die er eigenlijk altijd in blijven, maar het overgrote deel wordt elk jaar helemaal vervangen. Op die manier blijven onze optredens ook voor mensen die ons vaker horen interessant”.

“Pakweg twee uur. Dat is een ideale lengte. Omdat we best wel veel solo’s spelen is de energie na twee uur ook wel een beetje op eerlijk gezegd. Drie uur kan wel, maar liever niet. Veel minder dan twee uur is ook weer niet ideaal omdat je dan niet naar een climax toe kunt werken, geen opbouw kunt laten zien en horen. Onze presentatie was voorheen in handen van onze bassist Gerrie, maar nadat deze ermee stopte, heeft Jeroen dit overgenomen”.

“Naast de repetitie ben ik er toch wel zo’n twee avondjes in de week mee bezig. En dan natuurlijk nog de repetitie bij de Drie Donken Blaaskapel, waar ik eveneens lid van ben. Daardoor heb ik dus twee keer zoveel optredens en is het voor mij ook niet mogelijk om méér dan een stuk of vijf composities en nog een paar arrangementen per jaar te schrijven. Het uitwerken daarvan kost namelijk toch wel veel tijd. Eigenlijk zou ik het liefst nog iemand willen inschakelen die de ideeën kan uitwerken, maar anderzijds, het blijft toch je eigen kindje, en dus wil je zo’n compositie ook wel weer het liefst helemaal zelf voltooien. Bovendien: ik doe het graag”.

“Al ruim zes jaar ben ik actief als sales manager van kunststof onderdelen, bijvoorbeeld voor de auto-industrie, ook wel automotive genoemd. Denk aan bumpers, dashboards, kapjes voor de bekleding enzovoorts. Daarnaast kun je ook aan kunststof onderdelen denken voor kinderstoelen, zoals de Maxicosi, knopjes voor displays van kopieerapparaten enzovoorts. In de auto-industrie hebben we veel klanten in België. In België worden, per hoofd van de bevolking, gemiddeld de meeste auto’s samengesteld van heel Europa. Meestal denkt men in dit verband meteen aan Duitsland, maar in België heeft men Volkswagen, Ford, Opel, Volvo Trucks en DAF. Zelf ben ik het meest actief in de regio Zuid-Nederland. Af en toe reis ik internationaal. Het is economisch gezien een tijdje wat minder gegaan, maar de ergste dip is achter de rug. Het aantal opdrachten neemt gelukkig weer toe”.

“De CD telt 14 nummers, waarvan 5 nieuwe composities en één arrangement. Naast diverse nummers in Moravische stijl, walsen en polka, komen er ook solistische werken op te staan die wat eigentijdser, moderner zijn, af en toe verpakt in een soort big band jasje. Niet teveel, maar net genoeg om het weer iets anders te laten klinken, ter variatie. De CD zal aangeboden worden voor 10 euro en dat is een zeer bescheiden prijs. We willen deze CD niemand onthouden en met die prijs hoeft dat ook niet te gebeuren!

De CD is overigens opgedragen aan onze drummer Huub van den Eertwegh, die vorig jaar heel erg plotseling, en veel te jong, is overleden. De titel ‘Venovani’ is de Tsjechische vertaling van ‘opgedragen aan’. We vonden dat wel toepasselijk. Tevens is heb ik één van de  nummers speciaal voor Huub geschreven. De titel luidt: Sbohem Bubenik. Dit betekent vaarwel drummer. Overigens een vrolijk en gezellig nummer, want Huub zou niet gewild hebben dat dit nummer heel triest zou gaan klinken. Hij was altijd opgewekt van aard”.

“De blaaskapellenwereld heeft het niet gemakkelijk. Je ziet her en der toch wel clubs die ermee stoppen, maar anderzijds zijn er de laatste jaren ook weer nieuwe kapellen opgericht, zoals bijvoorbeeld Judaska. Ik vind het dan ook te ver gaan om te zeggen dat het de verkeerde kant opgaat. Er zullen heus nog wel wat kapellen stoppen, of moeten stoppen, dat zal best, maar dat de blaaskapellen helemaal verdwijnen, nee, dat zie ik niet gebeuren. Over twintig jaar verwacht ik wel dat vrijwel alle kapellen regiokapellen zijn. Dan zal niet meer elk dorp een eigen kapel hebben. Kapellen die het moeilijk hebben kunnen wellicht toch nieuwe initiatieven ontwikkelen. Of een samenwerking aangaan met een andere kapel met een tekort aan leden. Het is verstandiger om samen sterk te zijn dan eenzaam te blijven doorploeteren. Al met al vind ik dat we de problemen in de blaaskapellenwereld niet moeten dramatiseren. Je moet er zelf iets van maken, en dat lukt best”.

“Het mogen er altijd iets meer zijn. We hebben echter liever een optreden dat heel leuk is en weinig of niets oplevert dan een goedbetaald optreden dat saai is. We doen het immers om plezier te hebben. We streven ernaar zo’n 10 tot 15 optredens per jaar te verzorgen en dat halen we gemakkelijk. De financiële middelen halen we een beetje uit de CD, een beetje uit de optredens en een beetje uit de loterij tijdens ons festival. Nou, goed zo. Vroeger waren we met ons wervingsbeleid wat actiever, dat wel, maar ja, dan moet je dus ook vaker afzeggen. Vorig jaar hebben we tegen een aantal aanvragen “nee” gezegd. We willen namelijk wel compleet zijn. Muzikanten inhuren, dat doen we liever niet”.

“Dat gaat gelukkig best wel soepel. Vrijwel alle leden hebben beroepsmatig een job waarin ze veel discussies moeten voeren, mensen motiveren, leiding geven, sturen. Ze zijn eraan gewend met diverse projecten tegelijkertijd bezig te zijn. Het belangrijkste is dat we allemaal open staan voor allerlei ideeën. En als dan in de praktijk ook nog blijkt dat het publiek het waardeert wat we doen, tja, dan is het niet meer zo moeilijk om het samen eens te worden. Jawel, het is best een club van gelijkgestemden. En niet te groot, dat scheelt natuurlijk ook.

Voor ons festival in juni hebben we trouwens een festivalmanager. Dat is namelijk Edwin van der Zanden, die besklarinet speelt”.

“Het festival vindt plaats in het Vestzaktheater in Son, gelegen aan de Kerkstraat nummer 2. Daar repeteren we ook. We hebben een mooi decor, de zaal is mooi aangekleed en de geluidsversterking is in goede handen. Op zaterdagavond 13 juni starten we om 20.00u. We treden dan zelf op en presenteren onze CD. Als gastkapel hebben we Blaaskapel de Knoestjes en Blaaskapel Freunde Echo uitgenodigd. Dat wordt dus zondermeer een gezellige avond en natuurlijk spelen we dan de nieuwe composities!

Op zondag 14 juni treden vanaf 13.30u drie kapellen op: Blaaskapel Judaska, wijzelf, en daarna Die Stevensländer. Op beide dagen is de entree helemaal gratis. Tel daarbij het voordeel dat je onze CD voor slechts 10 eurootjes kunt krijgen, nou, dan is een dagje Son eigenlijk een winstpakker, toch!?!”

Voor meer informatie over de Eigenheimer Muzikanten kunt u contact opnemen met Pieter Melisse, Baronielaan 14, 5691 LG Son, tel. 0499 – 474255, e-mail: Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken of www.eigenheimermuzikanten.nl